عنوان	ارزیابی خصوصیات کیفی و کمی و عمر انبار داری توت فرنگی با بکارگیری پیش سرد کن در مقایسه با روش سنتی
نوع طرح	طرح تحقیقاتی
کلیدواژه‌ها	فناوری پس از برداشت، پیش‌سردکن، توت فرنگی، عمر انبارمانی
چکیده	توت­فرنگی میوه­ای فسادپذیر، حساس به آلودگی­های میکروبی، آسیب­های مکانیکی و نابسامانی­های فیزیولوژیکی است. حرارت مزرعه و حرارت ناشی از تنفس دو عامل تاثیرگذار در کیفیت پس ازبرداشت و بسته­بندی دو رقم توت­فرنگی (کویین الیزا و محلی کردستان)، از هر رقم، نیمی از بسته­ها پس از نگهداری در مزرعه و نیمی دیگر پس از پیش سرد کردن به سردخانه (دمای یک درجه سانتی­گراد و رطوبت نسبی 90 درصد) منتقل شدند. پایداری میکروبی و خصوصیات فیزیکو شیمیایی (افت وزن، اسیدآسکوربیک، محتویآنتوسیانین، فنل کل، ظرفیت ضداکسایشی، اسیدیته، pH و کل مواد جامد محلول) توت­فرنگی­های پیش­سردشده در مقایسه با نمونه­های بدون پیش­سرد هر چهار روز یکبار طی 20 روز انبارداری در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح آماری کاملا تصادفی و در سه تکرار ارزیابی گردید. آلودگی میکروبی، افت وزن و میزان نابودی اسید آسکوربیک در توت­فرنگی­های پیش­سرد شده در مقایسه با بدون پیش­سرد تا 20 روز پس از انبارمانی، کاهش معنی­داری (p<0/05) را نشان داد. همچنین اسیدیته کل، کل مواد جامد محلول، محتوای آنتوسیانین، فنل کل و ترکیبات ضد اکسایشی در توت­فرنگی­های پیش­سرد شده در مقایسه با بدون پیش­سرد افزایش معنی­داری (p<) نشان داد. به کارگیری تیمار پیش­سرد کردن در توت­فرنگی­های رقم کویین الیزا در مقایسه با رقم محلی کردستان در کاهش آلودگی­های میکروبی، افت وزن و همچنین ممانعت از افت ویژگی­های بیوشیمیایی تاثیرگذارتر می­باشد. واژگان کلیدی: آسکوربیک، افت وزن، باکتری‌های مزوفیل هوا،کپک و مخمر، عمر انبارمانی.
پژوهشگران	امامی فر (آریو امامی فر) (مجری)
تاریخ خاتمه	1394/01/01